Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3796 K.2024/6896

Kurulunun 11.10.2023 tarihli ve 2022/1-540 Esas, 2023/504 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere ceza miktarını artırmayan ve suç vasfını değiştiren istinaf kararlarına karşı suç vasfına yönelik lehe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde suç vasfı ile sınırlı olarak temyize konu olabilecekleri belirtildiğinden hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine, Aydın

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2018/171 Esas, 2018/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62/1, 5271 sayılı Kanun'un 283/1, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/2894 Esas ve 2019/376 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme karşı Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 5271 sayılı Kanun'un 283/1, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı sanık müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz istemi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/2680 Esas, 2022/3811 Karar sayılı kararı ile verilen sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.10.2023 tarihli ve 2022/1-540 Esas, 2023/504 Karar sayılı kararı ile kabulüne, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/2680 Esas, 2022/3811 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına karar verilerek dava dosyası suç vasfı ile sınırlı olarak esastan incelenmesi için Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, 10.10.2004 tarihli mağdura karşı eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve bu olay nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, olay günü trafik nedeniyle taraflar arasında çıkan tartışma neticesinde mağdurun sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralamasına müteakip sanığın mağduru göğüs ve sol uyluk bölgelerinden bıçakladığı, mağdurun göğüs bölgesinde hemotoraks gelişmesi nedeniyle yaralanmanın yaşamsal tehlikeye yol açtığı olayda.

Taraflar arasında var olan husumet, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli aletlerden oluşu, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki suç vasfına yönelik bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin suç vasfı ile sınırlı temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/2894 Esas, 2019/376 Karar sayılı kararında "suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede" suç vasfı yerinde görüldüğünden sanık müdafiinin vasfa yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Aydın