Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3802 E. , 2025/5755 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/457 E., 2024/342 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi taraf
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3802 E. , 2025/5755 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/457 E., 2024/342 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamı üzerine verilen, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2023/203 Esas ve 2023/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 62, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5 yıl 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/457 Esas, 2024/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ''teşebbüsün derecesi'' yönünden eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a-son maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eylemine uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya kapsamına göre; a.Sanığın suçta kullandığı tahta sandalye ile mağdur ...'u sağ pariyetal çökme kırığı, sağ pariyetal bölgede, oksipital bölgede, sol frontal bölgede ve nazal bölgede çok sayıda sıyrık ve yüzeysel kesilerin, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ağır (5.) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak biçimde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul (orta) ile azami arasında üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, b.Sanık ile mağdur arasında yaşanan tartışma sırasında, sanığın mağdura yumruk atması sonucu, mağdurun cebinden çıkartığı bıçak ile sanığı karnından bıçaklayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ardından sanığın tahta sandalye ile mağduru adli muayene raporunda belirtildiği şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulması karşısında, olayın gelişimi nazara alınarak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari oran ile makul (orta) arasında bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, c.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca “5 yıl 20 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “5 yıl 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi, d.Sanık hakkında hükmedilen İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/269 Esas, 2007/233 Karar sayılı ilamının 05.11.2008 tarihinde kesinleştikten sonra, sanığın 11.01.2011 tarihinde işlediği tehdit suçundan 5 ay hapis cezası aldığı anlaşılmakla, bu haliyle yargılamaya konu suçta ikinci kez mükerir sayılması gerekirken birinci kez mükerirliğine karar verilmesi, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.01.2024 tarihli ve 2024/457 Esas, 2024/342 Karar sayılı kararının "teşebbüsün derecesi, haksız tahrikin varlığı, tekerrür ve cezanın infazı" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı ve birinci kez mükerrirlik yönlerinden KAZANILMIŞ HAKKININ KORUNMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde karar verildi.