Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/411 E. , 2024/8496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2179 E. 2023/1892 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye M
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/411 E. , 2024/8496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2179 E. 2023/1892 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/746 Esas, 2023/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-c, 87/2-b-son, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/2179 Esas 2023/1892 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin taksirle gerçekleştiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Mağdur ve sanığın 13.05.2019 tarihinde boşandıkları ancak tekrar birlikte yaşamaya başladıkları, olay günü evlerinde tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın ele geçirilemeyen üçlü prizi sallayarak mağdurun gözüne vurmak suretiyle onu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olacak şeklinde yaraladığı olayda; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Mağdurdaki yaralanmada birden fazla nitelikli halin ihlalinin söz konusu olduğu dikkate alındığında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3.) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili ve sanık müdafinin temyiz sebepleri eksik ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/2179 Esas 2023/1892 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.