Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4378 K.2024/6928

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli, 2021/367 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli, 2023/2701 Esas, 2023/3895 Karar sayılı kararı ile; ''Bozulmasına karar verilen Afşin

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2010/217 Esas, 2015/1028 Karar sayılı kararına karşı aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının gözetilmemek suretiyle Ceza Muhakemesi Kanun'un 326. maddesinin son fıkrasına aykırı karar verilerek ceza yönünden kazanılmış hakkın dikkate alınmaması, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 82. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi yanında olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi,

mağdurun dört bıçak darbesiyle iki adedinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı olayda, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunda 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan 13 yıl hapis cezasına hükmolunması, olayla ilgisi bulunmayan ...'in karar başlığında müşteki olarak gösterilmesinin hukuka aykırı bulunması'' nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli, 2023/192 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, haksız tahrikin derecesine, teşebbüs yönünden fazla ceza tayinine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiğine, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre suç vasfı ve ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının sağlanmadığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle.