Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4514 K.2025/8281

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/146 Esas, 2022/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 06.03.2024 tarihli ve 2023/1452 Esas, 2024/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; subuta ilişkindir. 2.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü birlikte alkol almak amacıyla katılanın yanında arkadaşı olan tanık ... ile birlikte sanığın evine geldikleri, bir süre birlikte alkol aldıkları, tanık Savaş'ın bu sırada uyuya kaldığı, katılanla sanık arasında tespit edilemeyen bir nedenle tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın kendisine ait olduğunu beyan ettiği satır ile katılanın kafasına bir defa vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmaması, sanığın tartışmadan sonra saldırıya devam etme imkanı varken kendiliğinden saldırıyı sonlandırmış ve olay yerini terk etmiş olması, katılana yönelik darbe sayısının tek olması,

katılanın hayati tehlikesinin olmayıp basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı gibi hususlar bir arada değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı suçun işleniş şekli ve özellikle de olayda kullanılan satırın içerdiği tehlikenin ağırlığı gözetilerek kasten yaralama suçundan temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek üst sınıra yakın olacak şekilde aynı Kanun'un 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken,

suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savısının, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.03.2024 tarihli ve 2023/1452 Esas, 2024/804 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manisa