Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4649 K.2026/1767

Mağdur sanık ... ... müdafinin mağdur sanık ... hakkında verilen hüküm aleyhine temyiz istemi yönünden. Mağdur ... ...'in ilk derece mahkemesindeki 10.11.2016 tarihli celsede şikâyetçi olmadığını beyan ettiği belirlenmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Diğer temyiz istemleri yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2015/344 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında, mağdur ... ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b.

Sanık ... ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, c. Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/416 Esas, 2024/980 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdur sanık ... ... müdafii, mağdur sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca sanıklar ... ... ve ... haklarında teşebbüsün derecesinin belirlenmesinde eksik cezalara hükmolunması eleştirilerek ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... ... ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, çelişkili gerekçeye, eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, teşebbüsün derecesine, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ... ve ... haklarında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin net olarak belirlenememesi sebebiyle haksız tahrik indirimi uygulanırken, indirimin oranı belirtilmemiş ise de belirlenen cezalara göre sanıklar lehine (1/4) oranında indirim yapıldığı anlaşıldığından bu husus mahallinde ilavesi mümkün eksiklik kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur sanık ...'a yönelik eylemin mağdur sanık ... ... tarafından, mağdur sanık ... ...'e yönelik eylemin ise mağdur sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

eksik inceleme bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin net olarak belirlenememesi sebebiyle mağdur sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar hakkında teşebbüsün derecesi sebebiyle eksik ceza tayin edildiğine ilişkin istinaf kararındaki eleştirinin isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işledikleri sabit olmadığı değerlendirilerek atılı suçlardan haklarında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekili, sanık ... ... ve müdafileri ile sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Mağdur sanık ... ... müdafinin mağdur sanık ... hakkında verilen hüküm aleyhine temyiz istemi yönünden. Mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmekle, usûlüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından, mağdurun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet, sanık ... ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet ve sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümleri yönünden: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/416 Esas, 2024/980 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... ... ve müdafileri ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman