Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4653 K.2026/2986

Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan "beraat" hükmü, istinaf mercii tarafından olası kastla yaralama suçundan "mahkumiyet" kararı verilerek hükmün türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

3.Sanık ... hakkında olası kastla kasten öldürme, olası kastla yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

4.Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/165 Esas, 2022/53 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme, katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, 2.Sanıklar...ve... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 58/6 (sadece sanık ... yönünden) 62, (sadece sanık ... yönünden) 53. maddeleri uyarınca sanık ...'ın 7 yıl 6 ay, sanık ...'ın 9 yıl ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2022/1442 Esas, 2024/390 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile.

1.Sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/1-c, 87/1-son, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde haksız tahrik sebepleri bulunmadığına, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında maktule ve katılan ...'e yönelik eylemlerin sübut bulmadığından bahisle beraatine, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan meşru savunma hükümleri uygulanarak beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim miktarı ve ceza miktarına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın eyleminin sübut bulmadığından beraatine karar verilmesine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

dosya içerisinde bulunan görüntü kayıtları, taraf ve tanık beyanları ve olay yeri inceleme raporları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın pompalı tüfekle, sanık ...'ın tabanca ile katılan ...'in bulunduğu tarafa doğru hedef gözeterek birden fazla kez ateş ettikleri, sanık ... dışında pompalı tüfekle ateş eden kimsenin tespit edilemediği hususunun sabit olduğu, sanık ... hakkında eyleme uyan suç vasıflarının doğru olarak belirlendiği, katılan ...'den sanık ...'a yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranın isabetli olduğu,

sanık ... hakkında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına, sanık ... yönünden ise uygulanmamasına karar verildiği, sonuç ceza miktarları itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükümde taraflar arasında olay öncesine dayanan bir husumetin süregeldiği, olay günü dosya içerisinde bulunan görüntü kayıtları, taraf ve tanık beyanları ile uyumlu olay yeri inceleme raporları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın pompalı tüfekle, sanık ...'ın tabanca ile katılan ...'in bulunduğu tarafa doğru hedef gözeterek birden fazla kez ateş ettikleri,

yapılan atışlar sonucu katılan ...'in pompalı tüfekten atılan saçma taneleri ile sırt bölgesinden hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda sanık ... ve...'ın katılan ...'e yönelik fikir ve eylem birliği içerisinde kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işledikleri anlaşıldığından sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 37,81,35. maddeleri uyarınca iştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek silahla tehdit suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Mağdurlar ...

Ve ...'ya Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-(d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Olası Kastla Öldürme, Katılan ...'e Yönelik Olası Kastla Yaralama, Katılan ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2022/1442 Esas, 2024/390 Karar sayılı kararında sanık müdafileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 3.Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Yönelik Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi