Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4900 K.2025/526

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kadıköy (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.1999 tarihli ve 1997/314 Esas, 1999/283 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 450/4, 59/1, 31, 33. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetlerinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, 2. Kadıköy (Kapatılan)

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.1999 tarihli ve 1997/314 Esas, 1999/283 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi ve re'sen yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2000 tarihli ve 2000/873 Esas, 2000/1957 Karar sayılı kararı ile onanmasına, 3. İdam cezasının yürürlükten kaldırılması üzerine Kadıköy (Kapatılan)

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2002 tarihli ve 1997/314 Esas, 1999/283 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Kanun'un 450/4, 59/1, 31, 33. maddeleri uyarınca 30 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetlerinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına, 4. İstanbul Anadolu

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapılarak hükümlü hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına, 5. Hükümlü ve müdafiinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2022/15557 Esas, 2023/7754 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı Kanun'un lehe olduğunun gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına", 6. İstanbul Anadolu

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/70 Esas, 2024/174 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonucu lehe olduğu kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 62, 53. maddeleri gereği müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz sebepleri özetle; hükmün mağduriyetine neden olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 450/4, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu