Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4977 K.2024/6628

İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/347 Esas, 2020/363 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında.

1.Katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e, 87/2-b, 21/2, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2-3-e, 52/2. maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/192 Esas, 2022/1750 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında. 1. Katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine,

2. Katılan ...'a yönelik İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2-3-e, 21/2, 52/2. maddeleri uyarınca 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/192 Esas, 2022/1750 Karar sayılı Ek Kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçuna ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; üst sınırdan ceza tayini, doğrudan kastla hüküm kurulması gerektiğine, alt soya karşı kasten yaralama suçunun oluştuğuna, vekalet ücretine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 286/2- (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından olası kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılandan kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdir edilen vekalet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, takdiri indirim hükümlerinin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında Katılan ...'a Yönelik Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/192 Esas, 2022/1750 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Katılan ... Hazal'a Yönelik Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/192 Esas, 2022/1750 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul