Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/5320 E. , 2025/6063 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1999 E., 2024/1582 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yöne
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/5320 E. , 2025/6063 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1999 E., 2024/1582 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/4 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2023/1999 Esas, 2024/1582 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. III.GEREKÇE 1. Olay tarihinde sanığın iki bıçak darbesiyle batın ve uyluk bölgelerinden batına nafiz olacak ve hayati tehlike oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı olayda, 9 yıldan 12 yıla kadar ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden tahrikin derecesinin doğru belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması uygulanma koşullarının somut olayda oluşmadığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, isabet yeri ve katılandaki yaralanmanın niteliği nazara alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve eyleme uyan suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği sonuç ceza miktarı itibariyle başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,18.04.2024 tarihli ve 2023/1999 Esas, 2024/1582 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2025 tarihinde karar verildi.