Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5324 K.2024/7305

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii Av. ...'nun yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2018/453 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2017/403 Esas, 2018/3087 Karar sayılı ilâmı ile onanması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.03.2022 tarih ve 30049 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca yapılan inceleme sonucu Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli 2022/2613 Esas 2022/4320 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle reddine karar verilmesi üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.12.2022 tarihli 2022/1-388 Esas 2022/824 Karar sayılı kararı ile hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2023/200 Esas, 2024/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d,21/2,62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin taksirle öldürme suçunu oluşturacağına ilişkindir. 2.Katılanlar vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamı itibariyle sanığın doğrudan eşinin ölmesi kastı ile hareket etmediği, bu sonucu öngörebildiği, ancak olursa olsun düşüncesi ile hareket ederek eylemine devam ettiği anlaşıldığından,

sanığın eyleminin olası kastla nitelikli öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkin Mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, takdir yetkisi kapsamında bulunan takdiri indirim hükümlerinin Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2023/200 Esas, 2024/141 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.