Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5541 K.2025/8642

Kanun'un 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında Karaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/100 Esas, 2021/447 Karar sayılı kararı ile verilen, 18.07.2021 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri gereği hükmedilen denetim süresi içinde 24.05.2023 tarihinde Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2023/309 Esas, 2024/108 Karar sayılı dosyasına konu kasıtlı suçu işlediği ve böylelikle denetim süresini ihlal ettiği anlaşılmasına rağmen hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmadığı anlaşılmakla; bu husus infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı,

meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi ve Dairemizce eleştiri nedeni yapılan hususlar ile hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığa ait adli sicil kaydında bulunan, suç tarihinde suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yargılanarak hakkında, Karaman

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2022 tarihli ve 2022/874 Esas, 2022/437 Karar sayılı ilamıyla 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan hapis cezasından çevrili 4.000,00-TL adli para cezasına hükmedilmesine ilişkin ilamının, 5237 sayılı Kanun'un 58/5 maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı halde, sanık hakkında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi lehe hükümlerin uygulanması yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2024/1298 Esas, 2024/1359 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümünden; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi