Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5724 K.2025/259

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2006/1284 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararının temyiz edilmeden 19.07.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Antalya 2. İnfaz Hâkimliğinin 14.12.2023 tarihli ve 2023/12479 Esas, 2023/12484 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-07-9016-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62252 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62252 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7. maddesinde yer alan, ''Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde;

ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.'' şeklindeki ve anılan Kanun'un 51/8. maddesinde yer alan, "Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklindeki, Aynı Kanun'un 68/5. maddesinde yer alan, "Ceza zamanaşımı, hükmün kesinleştiği veya infazın herhangi bir suretle kesintiye uğradığı günden itibaren işlemeye başlar ve kalan ceza miktarı esas alınarak süre hesaplanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2006/1284 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelendiği, kararın 19.07.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 02.12.2013 tarihinde işlediği cinsel taciz suçundan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2022 tarihli ve 2021/885 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûm edildiğinin ihbar edildiği, ihbar üzerine Antalya

2. İnfaz Hâkimliğinin 14.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkındaki erteli cezanın aynen infazına karar verildiği, kararın 04.01.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Hükümlü hakkındaki Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli kararına konu cezaya ilişkin ceza zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 68/1-e maddesi uyarınca 10 yıl olduğu, söz konusu ceza zamanaşımı süresinin anılan Kanun'un 68/5. maddesi gereğince, ertelemeye ilişkin kararın kesinleştiği 19.07.2013 tarihinden; aynen infaza ilişkin verilen kararın kesinleştiği 04.01.2024 tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de, Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de, sanığın polis olarak görev yapan müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması eylemi nedeniyle basit yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 265/5. maddesinde yer alan "Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun şiddet unsurunu teşkil etmesi nedeniyle anılan Kanun’un 42. maddesi gereğince yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 nci maddesinin (1) ve (5) nci fıkraları.

(1) Kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. .... (5) Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

Şeklinde düzenlenmiştir. 3. Ertelenmiş cezalarda, ceza zamanaşımı süresi belirlenen denetim süresi içinde işlemeye başlamaz, çünkü ortada infazı gereken bir ceza bulunmamaktadır. Ancak ertelenen cezanın aynen infazına karar verilirse, aynen infazında içinde yer aldığı hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren ceza zamanaşımı süresi işlemeye başlar.

4. Bu açıklamaya göre somut olay değerlendirildiğinde, basit kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair hükmün 19.07.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içinde 02.12.2013 tarihinde işlediği cinsel taciz suçundan Antalya

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2022 tarihli ve 2021/885 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile mahkum olduğu ve hakkında verilen mahkumiyet hükmünü kesinleşmesi sonrası yapılan ihbar üzerine erteli cezanın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle aynen infazına dair İnfaz hakimliğince karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaza konu erteli ceza yönünden ceza zamanaşımı süresinin başlangıcının, denetim süresi içerisinde işlendiği tespit edilen ve erteli cezanın aynen infazına neden olan kararın kesinleştiği tarih olarak kabul edilmesi gerekirken, erteli cezanın kesinleştiği 19.07.2013 tarihi kabul edilerek yapılan ve ceza zamanaşımı ile ilgili haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.

6. Ancak, hükümlü hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan ceza verilmesine, kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin somut olayda gerçekleşmemesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265. maddesinin 5. fıkrasında yer alan düzenleme dikkate alınmaksızın ayrıca basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaralamaya teşebbüs suçundan da ceza verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, temyiz edilmeksizin kesinleşen Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2006/1284 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararının hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla, bu hukuka aykırılığın giderilmesi amacıyla gerekli işlemlerin başlatılması amacıyla mahkemesine ihbarda bulunulmasına, hüküm mahkemesince yapılacak değerlendirme sonucuna göre Cumhuriyet savcılığınca aynen infaz ile ilgili istemde bulunulması gerektiğine, bu aşamada aynen infaz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, aynen infaza ilişkin İnfaz hakimliğince verilen karar hukuka aykırı olduğundan kanun yararına bozma isteminin açıklanan bu sebeple kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR