Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5834 K.2026/1614

Sanığın kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra cezaevi aracılığıyla gönderdiği 27.06.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği tespit edilmiştir. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2024/176 Esas, 2024/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/2259 Esas, 2024/1975 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle, suç vasfına, eksik ceza tayinine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden Suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede dosya kapsamına göre sanığın, katılan ...'a yönelik eyleminin kasten yaralama olarak kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından "suç vasfına yönelik" temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, vekalet ücretine ilişkin uygulamanın yerinde olduğu anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanığın temyiz istemi yönünden Sanık kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 27.06.2024 tarihli dilekçesinde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle sanığın temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/2259 Esas, 2024/1975 Karar sayılı kararında suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin vasfa yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, C.

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/2259 Esas, 2024/1975 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu