Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6326 K.2025/5419

Dosya duruşmalı olarak incelendi.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2018 tarihli ve 2018/19 Esas, 2018/681 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2020/4254 Esas, 2021/13682 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı ve teşebbüsün derecesi yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozma ilamı üzerine Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2021/559 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'in, ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37, 82/1-e, 62 ve 53. maddelerine göre müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'in, ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'in, ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 4. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'in, ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, olayla ilgisi bulunmadığına, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın olay sırasında taş ocağında çalışmakta olduğuna, C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın olay sırasında köyde bulunmadığına, D. Sanıklar ..., ... ... ve ... ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırmaya, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktul ...'i nitelikli kasten öldürme ve katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler ile sanıklar ..., ..., ...'in katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanıklar ... ..., ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden. Dairemizin 21.11.2017 tarihli ve 2016/2547 Esas, 2017/4085 Karar sayılı bozma ilamından önce Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 tarihli ve 2010/367 Esas, 2012/389 Karar sayılı kararının katılan ... ve vekilinin yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın katılan ... vekili Av. ...'na 08.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin 10.01.2013 havale tarihli dilekçe ile beraat eden sanıkların aleyhine hükümleri temyiz ettiği, ancak katılan ... vekili Av. ...'nın katılan mağdurlar ... ve ... adına bunlara yönelik hükümleri temyize yetkisinin bulunmadığı ve sanıklar ... ...,

... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından daha önce verilen ve gerekçesizlikten bozulan beraat hükümlerine yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilmeden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı olarak yazılı şekilde sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktul ...'i nitelikli kasten öldürme ve katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler ile sanıklar ..., ..., ...'in katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2021/559 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanıklar ... ..., ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2021/559 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.

02.07.2025 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., müdafii, Avukatlar ..., ..., ...'ın yüzlerine karşı ... , ...'ın yokluklarında 03.07.2025 tarihinde usulen açık olarak anlatıldı.