Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/647 K.2024/8487

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümleri ile, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/2-a ve 2-g maddeleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden. İlk Derece Mahkemesince neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/177 Esas, 2020/245 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2023/1058 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve mağdurdaki bıçak yarasının bir tane olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz talepleri yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümleri ile, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a ve 286/2-g maddeleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2023/1058 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelen temyiz sebebi yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi