Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6683 K.2025/5053

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2020 tarihli ve 2019/462 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2020/5088 Esas, 2021/13789 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 39. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken aynı Kanun'un 81, 39. maddeleri uyarınca hüküm kurulduğu, sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2022/183 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 39/2-c, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, usule, bağlılık kuralının ihlal edildiğine, kazanılmış hakkın ihlal edildiğine, takdiri indirim ve haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile inceleme dışı mağdur ...’ın konuştukları sırada, sanığın maktul ...'in arkasından küfürlü konuştuğu, bu esnada maktulün yanlarına gelmekte olduğu, ...’ın tartışma çıkmaması için maktul ...’e kaş göz işareti yaparak gelmemesini işaret ettiği, maktul ... giderken sanık ...’in arkasından koştuğu ve aralarında arbede çıktığı, sanık ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmış vaziyette sokakta kaldırım üzerinde oturduğu ve evini aradığı, kızı ... ile yaptığı konuşmada oğlu olan inceleme dışı sanık ...’ı çağırdığı, sanık ...’ın olay yerine bıçakla geldiği ve ...’a bıçağı savurduğu,

...’ın kendisini geri çekmesi ile yere düştüğü, sanık ...’ın bu kez maktule bıçağını savurduğu, bu esnada ayağa kalkmaya çalışan ...’a sanık ...’in kürekle iki kez kafasına ve bir kez kaburgasına vurmak suretiyle pnömotoraksa ve 1. derecede kot kırığına neden olacak şekilde yaraladığı ve bu suretle olaya müdahale etmeye çalışmasını engellemek suretiyle, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik öldürme eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, kazanılmış hakkın ihlal edilmediği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.a.

Dairemizce de benimsenen ve bozmadan sonra verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.09.2022 tarihli ve 2022/42-574 sayılı kararı ile .

5237 sayılı Kanun'un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca, ister fiilden, ister failin veya mağdurun şahsından ya da özelliklerinden kaynaklanmış olsun, eylemin nitelikli öldürme suçunu oluşturup oluşturmadığının faile göre belirlenmesi gerektiği nazara alındığında , maktul ...'in öldürülmesi eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak eden sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3.b.

Sanık ... hakkında inceleme dışı ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, Dairemizin 01.10.2019 tarihli ve 2017/3138 Esas, 2019/4042 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasına karar verildiği, maktul ...'e yönelen eylem nedeniyle verilen hükmün incelenmesinde de 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ile ilgili bozma yapılmadığı,

bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir tutumunun bulunmadığı ve değişen bir durum bulunmadığı nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi yönlerinden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2022/183 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.

24.06.2025 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 03.07.2025 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.