Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7648 K.2025/2663

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının usulüne uygun katılan sıfatını almaması nedeni ile, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2018/171 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/4148 Esas, 2021/10110 Karar sayılı kararı ile, maktulü sebepsiz yere sırf öldürmüş olmak için öldüren sanığın "canavarca hisle" öldürme suçundan cezalandırılması yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2024 tarihli ve 2021/424 Esas, 2024/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-b, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi uyarınca cezasının infazının müebbet hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma sonrası kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilirken, tayin edilen cezanın 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı olan müebbet hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Suçtan Zarar Gören Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suçtan zarar gören Kurum vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır