Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7664 E. , 2026/1600 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1674 E., 2024/1577 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik is
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7664 E. , 2026/1600 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1674 E., 2024/1577 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/101 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2023/1674 Esas, 2024/1577 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin ve katılan ...'nın temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 62. maddenin uygulanmaksızın suça sürüklenen çocuğun daha ağır bir cezaya hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin takdirinde hataya düşüldüğünden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması aksi kanaat hasıl olması durumunda ise kasten yaralama neticesinde ölüm meydana gelmesi hükümleri ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının doğru şekilde belirlendiği, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ile maktulün instagram isimli sosyal medya platformu üzerinden münakaşa ettikleri ve sonrasında olay yerinde buluştukları, burada suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında kavga çıktığı, olay yerinde bulunan tanıkların da araya girmesiyle kavganın ayrıldığı, ilk kavgadan çok kısa bir süre sonra maktul ile suça sürüklenen çocuğun yeniden kavga etmeye başladığı ve bu esnada suça sürüklenen çocuğun ele geçirilemeyen bıçak ile mağdurun boynundan, göğsünden ve kolundan yaralayarak ölümüne sebep olduğu olayda, olayın başlangıcının taraflarca farklı anlatıldığı, olayın başlangıcını gören herhangi bir tanık olmadığı, bu nedenle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığına ilişkin şüphe oluştuğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği durumlarda şüpheli kalan bu hal suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2023/1674 Esas, 2024/1577 Karar sayılı kararının, haksız tahrik yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.