Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7866 K.2025/3704

Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır. 2.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3.Sanık ... hakkında Yargıtay bozması üzerine 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen beraat kararlarının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 05.06.2018 tarihli ve 2017/894 Esas, 2018/2723 Karar sayılı bozma kararı ile özetle "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.İzmir 12.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.10.2020 tarihli ve 2018/340 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında Yargıtay bozması sonrası devam eden dava dosyası ile sanık ... hakkında açılan yeni davanın birleştirilmesi sonucu yapılan yargılama sonunda;

a.Sanıklar ... ve ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesi sonucu Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 13.03.2024 tarihli ve 2022/9341 Esas, 2024/1662 Karar sayılı kararı ile "sanık ... hakkında ilk kez 09.10.2020 tarihinde karar verildiği, bu nedenle sanık ... yönünden verilen hükümlerin öncelikle istinaf kanun yolundan geçmesi ve dosyanın bir bütün halinde temyiz incelemesine tabi tutulması gerektiği" nedeniyle istinaf merciine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir. 4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.07.2024 tarihli ve 2024/1778 Esas, 2024/1855 Karar sayılı kararı ile sanık ... müdafiinin başvurusu üzerine sanık ... yönünden yapılan incelemede kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca hükme "hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların atılı suçları işlemediklerine, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.06.08.2014 tarihinde sanıklardan ...'ın abisi ... ...'ın öldürüldüğü, bu olayda sanık olarak katılan ...'in oğlu Süleyman'ın yargılandığı, atılı kasten öldürme suçundan 25 yıl hapis cezası aldığı ve hükmün Yargıtayca onanarak 07.03.2022 tarihinde kesinleştiği, sanık ...'in abisi ...'nın 06.08.2014 tarihinde öldürülmesinden yaklaşık bir ay sonra olay günü katılanın kahvede bulunduğu sırada sanıkların motosikletle kahve önünden geçtikleri, motosikleti sanık ...'in kullandığı, arkasında oturan sanık ...'ın katılana tabanca ile ateş ettiği, katılanın saklandığı, yaralanmasının bulunmadığı,

sanıkların geldikleri motosiklet ile olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanık ... yönünden vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından,

sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen hükümlerdeki bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık ... hakkında; a.Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden.

Kan gütme saiki ile öldürme suçunda failin daha önce öldürülen bir kimsenin intikamını almak için ilk olayın doğurduğu, eylem ve infial geçtikten sonra geleneklerin etkisi veya bir görevi yerine getirme isteğiyle suçlunun mensup olduğu aile veya gruptan birini öldürmesinin gerektiği, 06.08.2014 tarihinde sanık ...'in abisi ... ...'ın katılanın oğlu Süleyman tarafından öldürülmesi nedeniyle olay günü eylemin gerçekleştirildiği, 06.08.2014 tarihinde ölen ...'nın kardeşi ...'in önceki olayın öcünü almak için karşı aileden birini öldürmek saiki ile hareket ederek öldürmek istediği, başka bir saikinin bulunmadığı,

sanık ... ile katılan arasında başka bir anlaşmazlık veya öldürmeyi gerektirecek bir sebep bulunmadığı, doğrudan öç alma duygusu ile hareket ettiği anlaşılan olayda kan gütme saiki ile öldürme suçunun tüm unsurları var olduğundan, sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 82/1-j, 35. maddeleri gereğince nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. b.6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden.

Olay tarihinde sanık ...'in kullandığı motosikletin arkasında oturan sanık ...'ın katılana ateş ettiği, olay yerinde bulunan 7.65 mm çapında iki adet boş kovanın ele geçmeyen tek aynı silahtan atıldığı olayda; sanık ...'te silah olduğuna, olayda başkaca silah kullandığına ya da ...'ın kullandığı silahı temin ettiğine dair delil elde edilemediği, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun şekli suç olması da gözetilerek, sanık ...'in olayda 6136 sayılı Kanun kapsamında silah bulundurduğuna dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hüküm yönünden.

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.07.2024 tarihli ve 2024/1778 Esas, 2024/1855 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 3.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (3-a) numaralı paragrafta açıklanan "sanığın eyleminin kan gütme saiki ile kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi" nedeniyle İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2018/340 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 4.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (3-b) numaralı paragrafta açıklanan "sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2018/340 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi