Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7927 E. , 2025/2452 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/386 E., 2021/361 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahke
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7927 E. , 2025/2452 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/386 E., 2021/361 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarları ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının silahla tehdit ve kasten yaralama suçundan verilen hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği kabul edilerek, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf mahkemesi bozması üzerine Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2018/404 Esas, 2020/437 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık hakkında katılana yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 51, 51/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, suç vasfı’na ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ...'ın Dilek Yetik ile evli olduğu, katılan ...'ın da sanığın eşi ile geçmişte bir gönül ilişkisinyaşadığı, suç tarihinden önce katılan ile Dilek'in mesajlaşıp görüştüklerini sanığın öğrenmesi üzerine 21.07.2017 tarihinde sanığın kullanmakta olduğu telefondan katılanı arayarak görüşmek için kendisini iş yerine davet ettiği, katılanın aynı gün saat 18:00 sıralarında gittiği iş yerinde tarafların tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın katılana hitaben "seni sinkaf ederim" şeklinde hakaret içerikli sözler söylediği, daha sonra ofis masasının altında bulunan çekmecenin üstündeki otomatik tüfeği alarak yakın mesafeden katılanın bacaklarını hedef alarak 3-4 el ateş ettiği, katılanın bacaklarından yaralanması üzerine yere düşerek sürünmeye başladığı, daha sonra hemen iş yerinin dışında bulunan tekel bayinin içerisine sığındığı, sanığın ise dışarı çıktıktan sonra hemen iş yerinin önünde bulunan kayın babası ...'e ait 01 VM ... plaka sayılı araç içerisinden başka bir av tüfeğini alarak havaya 7-8 el ateş ettiği, katılanın 20.02.2020 tarihli Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna göre; femur ve tibia açık parçalı kırığına neden olan ateşli silah yaralanmasının yaşamsal tehlike oluşturduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, şahısta saptanan kırıkların hayat fonksiyonlarının ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu ve 15.09.2020 tarihli rapora göre duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde bir yaralanmanın bulunmadığı anlaşılan olayda; 2. Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre sanık ile katılanın olay tarihinde aralarındaki meseleyi konuşmak için bir araya geldikleri, konuşmalarının devamında sanığın "seni sinkaf ederim, öldürürüm" diyerek eline tüfek aldığı, bunun üzerine katılanın önce masanın altına eğildiği daha sonra korunmak için dışarıya kaçtığı, bu sırada ,bu sırada sanığın katılanı hedef alıp ateş ettiği ve katılanın beyanı ile örtüşen 21.07.2017 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre işyeri içerisinde camın yanında bulunan koltuğun orta alt kısmına saçmaların isabet ettiği, ikinci ve sonraki atışlarda ise sanığın sağ kalçasından başlayarak çok sayıda saçma tanesi isabeti nedeniyle yaralandığı, suçta kullanılan ev tüfeğinin elverişliliği, katılandaki yaralanmanın niteliği, diz üstü ve kalça bölgesindeki isabetlerin sanığı ve yaralanan katılanın can havliyle komşu dükkana sığınmasıyla eylemin tamamlanamaması dikkate alındığında sanığın eyleminde yaralama kastı ile hareket etmediği, katılanı öldürmek amacıyla hareket etmesine rağmen engel nedenlerle fiilini tamamlayamadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35 maddeleri uyarınca bir bütün olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, öldürmeye teşebbüs eyleminin icrası silahla tehdit kapsamında işlenen olarak kabul edilen fiilin de müstakil bir suç vasfında bulunmaması nedeniyle yazılı biçimde ayrı ayrı "kasten yaralama" ve "silahla tehdit" suçlarından cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Kabule göre de; Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.02.2020 tarihli raporuna göre katılandaki yaralanmanın "yaşamsal tehlike oluşturup, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücuttaki kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu" belirtilmesine rağmen sanığın yaralama eylemi sonucunda katılanın hem yaşamsal tehlike geçirmesine, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması ve buna göre birden fazla nitelikli halin (5237 sayılı Kanun'un 87/1-d ve 87/3. maddeleri) oluşması karşısında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılarak sanığın en ağır sonuç olan yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde kasten yaralama eyleminden cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3 maddelerine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının "suç vasfı" yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.