Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1097 K.2025/4910

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2019/205 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvuru üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/3575 Esas, 2021/491 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmadan sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurularak hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/11278 Esas, 2023/7627 Karar sayılı ilâmı ile duruşma açılmadan suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi ve temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2023/1917 Esas, 2024/671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(e), 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, mağdurun eşi tanık ... ile olaydan 4-5 ay öncesine dayanan ilişkisi olduğu, olay günü gece vardiyasında çalışan ...'yı arayan mağdurun, ...'nın bir başkası ile konuştuğunu fark etmesi üzerine, ...'nın mağdura birinin kendisini rahatsız ettiğini söylediği, mağdurun rahatsız eden numarayı vermesini istemesi üzerine ...'nın farklı bir numara verdiği,

ardından sanıkla konuşurken mağdurun şüphelendiğini, eve gittiğinde kavga edip dövebileceğini sanığa ilettiği, ...'nın işte, mağdurun evde olduğunu ve olay tarihinden önce bel fıtığı ameliyatı olduğunu bilen sanığın, mağdur ile sanığın ikametine gittiği, apartman girişinden daire zilini çaldığı, mağdurun eşi ...'nın geldiğini düşünerek dış kapıyı açtığı ve daire kapısını da açık bırakarak yatak odasına geçerek yattığı, ellerinde eldiven, yüzünde maske olan sanığın açık olan kapıdan içeri girip yatak odasına yöneldiği ve burada bulunan yastıkla mağdurun üzerine çıkarak yüzüne bastırdığı,

mağdurun direnç göstermesi ve karşılık vermesi sonucu sanığın eylemini tamamlayamadan evden kaçtığı olayda, Sanığın evde mağdurdan başka kimsenin olmadığını bildiği bir zaman dilimi içerisinde ve yine mağdurun olay tarihinden önce ameliyat geçirdiğini bildiği halde, elinde eldiven ve yüzünde maske olmak sureti ile mağdurun evine girerek yatak odasında yatan mağdurun yüzüne öldürmeye elverişli olan yastık ile bastırdığı, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu ancak mağdurun direnç göstermesi nedeniyle sonuca ulaşamadığı ve eylemi sonlandırdığı,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2023/1917 Esas, 2024/671 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi