Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1220 K.2025/7722

Bozma sonrası yapılan yargılamada katılan ...'ya karşı kurulan bir hüküm bulunmadığından inceleme dışı tutulmuştur.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2021/28043 Esas, 2024/4273 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eylemlerinde 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bursa

23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/858 Esas, 2024/868 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e, 67/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ile 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı sürelerini kesen son işlem olan 19.07.2016 tarihinde verilen mahkûmiyet kararlarından temyiz incelemesine konu 20.09.2024 tarihli karara kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu, Mahkeme tarafından zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Bursa