Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1774 K.2025/3333

İstanbul

2. Çocuk Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2023/339 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 31/3, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 07.03.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.02.2025 tarihli ve 2024/16073 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/18148 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/18148 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 'Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması' başlıklı 231/6. maddesinin, 'Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir.

Sanığın kabul etmemesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.' şeklinde olduğu, Dosya kapsamına göre, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında şartlarının oluşmadığından bahisle 5371 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettikleri, dosyada mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunmadığı ve tokat atmak suretiyle kasten yaralama suçu nedeniyle maddi bir zararın da bulunmayacağı anlaşılmakla, Yargıtay

20. Ceza Dairesinin 15.11.2020 tarihli ve 2019/3773 esas, 2020/463 karar sayılı ilâmı ile; 'Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.11.2015 tarih ve 2014/8-580 esas, 2015/360 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun lehe olup öncelikle uygulanması gerektiği,' şeklinde de belirtildiği üzere, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında şartlarının oluşmadığından bahisle 5371 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun Hükmün açıklanmasının geri bırakılması başlıklı 23. maddesi; "(Değişik: 6/12/2006-5560/40 md.) (1) Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır." şeklinde düzenlenmekle, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması, b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması, c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi, f) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmamasına (karar tarihi itibariyle yürürlükteki düzenleme gereği) ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sabıka durumuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel hâl bulunmadığı belirlenen ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan hükümlü hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilmeden şartları oluşmadığı şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen İstanbul