Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/187 K.2025/3674

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. fıkrası gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/427 Esas, 2018/175 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.02.2019 tarihli ve 2018/1596 Esas, 2019/493 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 22.03.2021 tarihli ve 2020/3660 Esas, 2021/4765 Karar sayılı ilâmı ile sanık ... ile birlikte maktullere yönelik aynı eylem dolayısıyla nitelikli kasten öldürme suçundan hakkında kamu davası açılan ve hiçbir aşamada savunmaları alınamayan .... hakkındaki yakalama kararının infazının makul bir süre daha beklenmesi yakalama kararları infaz edildiği takdirde tefrik edilen dosya ile dava dosyasının yeniden birleştirilmesi delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca İlk Derece

Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2021/195 Esas, 2024/376 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı,

sanık ...'ın olay günü Mersin'den Adana'ya gelmekte olan maktulleri otogarda beklediği bu sırada sık sık babası inceleme dışı sanık ... ile görüştüğü, sanık ... ile aralarında yapmış oldukları iş bölümü neticesinde maktulleri otogardan alarak babası ....'e teslim ettiği, sanık ....'in maktullere ateş ederek öldürdüğü anlaşılan olayda; sanık ...'ın babası .... ile önceden fikir ve irade birliği içinde bulunduğu ve fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak katıldığı,

annesi ve ablasına yönelik kasten öldürme fiilini sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiği yönünde Mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2021/195 Esas, 2024/376 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. fıkrası uyarınca Adana