Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/203 K.2025/2855

Her ne kadar ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezasına yönelik hükümlerin hapis cezalarının 5 yılın altında kalması nedeniyle miktar itibariyle temyize tabi olmadığı şeklinde tebliğnamede görüş belirtilmiş ise de.

08.03.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise sanıkların ayrı ayrı beraatine ilişkin verilen kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan eksik gerekçe ve kovuşturma ile beraat kararı verildiği, katılan ...'a yönelik eylem için ise haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiği gerekçeleri ile bozulmasından sonra,

anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan 3 yıl 6 ay hapis cezasına ve 6136 sayılı Kanuna muhelefet suçundan 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararları verildiği, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlarda bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilmesi gereken kararlardan olduğu,

bu şekilde Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonrası, yerel mahkemece 5 yılın altında verilen cezalar durumunda, esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Nihat'a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan yeni mahkumiyet hükümlerinin temyizi kabil olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/604 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında. A. Katılan ...'ya karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına B.

Katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, C.

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan. 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl hapis ve 600'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre, Karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli, 2022/1722 Esas ve 2023/250 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçları işlemediğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden.

Aralarında katılan ...'nin de bulunduğu ... ailesinden inceleme dışı sanıkların, sanıklar ... ve ...'ın babası olan ...'i ateşli silahlarla Batman Adli Tıp Müdürlüğünün 10.01.2020 tarihli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralamaları üzerine, sanıkların 34 D.

18.. plakalı beyaz Volkswagen ... araçla ... ailesinin evinin bulunduğu Yeşiltepe mahallesine doğru gittikleri, ele geçirilemeyen silahlarla ateş ettikleri ve Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 02.08.2019 tarihli rapora göre katılan ...'yi, göğüs bölgesinden akciğerde zedelenmeye neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve yaşam fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladıkları olayda.

1. Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanıkların suçta kullandıkları aletlerin elverişliliği, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgesi, katılan ...'de meydana gelen yaralanmanın boyutu, meydana gelen tehlike ve zarar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Aralarında katılan ...'nin de bulunduğu Ay ailesinden inceleme dışı sanıkların, sanıklar ... ve ...'ın babası olan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladıkları gözetildiğinde; katılan ...'den sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle (1/4)' ten (3/4)'e kadar indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'a yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama suçundan ve 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2022/1722 Esas ve 2023/250 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.

Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (B-1-2-3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri suç vasfı, haksız tahrik, tekerrür yönünden yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2022/1722 Esas ve 2023/250 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Sanıklar hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı ve tekerrür yönünden KAZANILMIŞ HAKLARININ KORUNMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Batman