Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/204 K.2025/3490

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2020/368 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/4745 Esas, 2024/977 Karar sayılı ilâmı ile teşebbüsün derecesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozma ilamı üzerine Şanlıurfa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2024 tarihli ve 2024/266 Esas, 2024/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 53. maddelerine göre ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine, B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sübuta, fazla ceza tayinine, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın katılanlara silah ile ateş etmesi nedeniyle katılan ...'da ön kol ve intergluteal bölgede mermi giriş ve çıkışları saptandığı, yaralanmasının hayati tehlike ya da kemik kırığı oluşturmadığı, katılan ...'ün de sol uyluk bölgesinde giriş ve çıkış deliği meydana geldiği, meydana gelen bu yaralanma nedeniyle katılanda hayati tehlike ya da kemik kırığı oluşmadığının anlaşıldığı olayda;

katılanlardaki yaralanmaların niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul ile asgari düzey arasında ceza tayin edilmesi gerekirken, bozmaya uyulduğu halde hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilen asgari hadden 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, eksik ceza tayini suretiyle bozma ilamının etkisiz kılınması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi teşebbüsün derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Şanlıurfa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2024 tarihli ve 2024/266 Esas, 2024/419 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi