KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/2239 E., 2025/5110 K.
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/40 E., 2024/271 K
- Suç
- Kasten yaralamaya teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Temyiz edenler
- Katılan, sanık müdafii
- Tebliğname görüşü
- Ret İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.01.2024 tarihli ve 2024/40 Esas, 2024/271 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı
Karar Detayı
694 kelime·3 dk okuma
Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili sayın ... ve üye sayın ...'ın "katılanın suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi nedeniyle hükmün esastan incelenmesi gerektiği" yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine,
Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ Sanık ... hakkında, katılan ...’ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2, 53/1. Maddeleri gereğince cezalandırılması için iddianame ile Edirne Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
Yerel mahkeme olan Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarih, 2023/288 Esas ve 2023/325 Karar sayılı kararı ile olayın kasten öldürmeye teşebbüs olmadığı, olayın basit kasten yaralamaya teşebbüs suçu olduğu belirtilerek, TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2.240 TL adli para cezasına, İstinaf yolu açık olarak karar verilmiştir.
Kararın katılan tarafından suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu belirtilerek aleyhe istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.01.2024 tarih, 2024/40 Esas ve 2024/271 Kararı ile “İstinaf Başvurusunun Esastan Red”ne, ayrıca katılanın istinaf başvurusu suç vasfına yönelik olduğundan, kararın temyiz yoluna tabi olduğu belirtilerek karar verilmiştir.
İstinaf mahkemesi kararının, katılan tarafından suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu belirtilerek aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairemiz oy çokluğu ile 25.06.2025 tarih, 2025/2239 Esas ve 2025/5110 sayılı kararı ile esasa girilmeksizin temyizen incelemeyerek, CMK 298/1. Maddesi gereğince kararın RED’dine karar verilmiştir.
İstinaf mahkemesi kararının, karar kesin bir karar olsa da katılan tarafından suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu belirtilerek aleyhe temyizi üzerine, aşağıda belirtilen gerekçelerle ve Ceza Genel Kurulu kararları ile kararın suç vasfı yönünden incelenmesi gerektiğini düşündüğümüzden verilen RED kararına muhalifiz. Şöyle ki.
Kesin nitelikteki hükümlerin ancak kesinlik sınırını aşacak şekilde suç niteliğine(vasfına) yönelik aleyhe temyiz istemi üzerine, bununla sınırlı olarak Yargıtay tarafından incelenebileceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun birçok kararında vurgulanmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.1993 tarih 187 Esas ve 127 sayılı kararda.
“Tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik aleyhe temyizi halinde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla, bu hususla sınırlı biçimde Yargıtay denetimine tabi olacakları” belirtilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.11.2005 tarih 7-105 Esas ve 132 sayılı kararında. “Kesin nitelikteki hükümlerin, suçun niteliğine (vasfına) yönelik temyiz üzerine, sınırlı biçimde olmak üzere temyiz incelemesinin yapılabileceği” belirtilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 tarih, 121 Esas ve 171 Kararı ile yine Yargıtay CGK’nun 29.11.2005 tarih 123 Esas ve 151 sayılı kararlarında. “1412 sayılı 305. maddesi uyarınca iki milyar liraya kadar para cezasına dair mahkûmiyet hükümlerinin kesin olduğu, kesin nitelikteki hükümlerin ancak kesinlik sınırını aşar nitelikle yaptırım içermek koşuluyla suç vasfına yönelik temyiz üzerine bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesine konu olabilecekleri” belirtilmiştir.
Kesin nitelikteki hükümlerin ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek koşuluyla ve suç vasfına yönelik aleyhe C.Savcısı veya katılan tarafından temyizi üzerine, bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesi yapılmalıdır.
Aksi durumda kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan bir davada, mahkeme olayı basit kasten yaralamaya teşebbüs olarak nitelendirerek kesinlik sınırı altında bir ceza vermesi halinde, temyiz makamı tarafından kararın CMK 298/1. md.si gereği kesinlikten RED edilmesi durumunda, karar aleyhe temyiz olmasına rağmen incelenmemiş olacaktır. Bu durumda hukuka ve adalete olan güveni zedeleyecektir. Sonuç olarak.
Kesin nitelikteki hükümlerin ancak kesinlik sınırını aşacak şekilde suç niteliğine(vasfına) yönelik aleyhe temyiz istemi üzerine, bununla sınırlı olarak Yargıtay tarafından incelenebileceği nedenle, kararın temyizen incelenmesi gerektiğini düşündüğümüzden, yukarıdaki CGK kararları ve gerekçelerle sayın çoğunluk kararına muhalifiz.