Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2518 K.2026/1

Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/1293 Esas, 2020/1262 Karar sayılı sanık ... müdafinin temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 24.04.2024 tarihli ve 2023/6863 Esas, 2024/2769 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile 29.05.2024 tarihli ve 2024/2-209 Esas, 2024/168 Karar sayılı ilamlarında özetle; "gerekçeli karar tebliğ edilen müdafiin, öngörülen usul ve şartlara uygun olarak kanun yolu başvurusunda bulunmadığı hâllerde gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen sanığa da tebliğ mazbatası çıkarılarak kanun yolu süresinin, tebliğ tarihinden ya da kararı öğrendiğini beyan ettiği tarihten itibaren başlatılması gerekeceğinin" belirtildiği,

20.11.2020 tarihinde yakalanarak ceza infaz kurumuna alınan sanığın 30.11.2020 tarihli dilekçe ile yokluğunda verilen karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu, yine ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/1293 Esas, 2020/1262 Karar sayılı gerekçeli kararının sanığa 07.10.2022 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edildiği, bunun üzerine 11.10.2022 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, bu haliyle sanık ... tarafından gerek öğrenme gerekse kararın tebliği üzerine yasal süresi içerisinde temyiz istemlerinde bulunduğunun anlaşılması karşısında.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2017/177 Esas, 2019/710 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında ; a. Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan. 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c. Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan. 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d.

Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan. 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1.maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, e. Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan. 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/1293 Esas, 2020/1262 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. 1. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, sanığın atılı suçlara 5237 sayılı Kanun'un 37.maddesi kapsamında fail olarak katıldığı belirtilmesine rağmen sanığın hangi suça ne şekilde iştirak ettiğinin somut delillerle irtibatlandırılıp denetime elverişli şekilde tartışılmadan soyut gerekçelerle karar verilmesi suretiyle açıklanan ilkelere uyulmadan kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

2. Uygulamaya göre de; sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 11 yıl olarak belirlenen hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "9 yıl 2 ay hapis cezası" yerine "9 yıl 12 ay hapis" olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 3. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2023/6863 Esas, 2024/2769 Karar sayılı ilamına esas dava dosyası ile bozma ilamına konu hükümler arasında fiili ve hukuki irtibat bulunması nedeniyle, dava dosyalarının birlikte görülmesinde zorunluluk bulunması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz istemi yönünden Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması nedeniyle, Sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/1293 Esas, 2020/1262 Karar sayılı kararının "gerekçesizlik" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi