Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2608 K.2025/6114

Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2012/808 Esas, 2013/591 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargılama sürecinde başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün ilk duruşmada hazır edilmek suretiyle savunmasının alındığı, ikinci duruşmada hazır edildiğinde ise duruşmalardan vareste tutulma talebinde bulunduğu ve Mahkemece duruşmalardan vareste tutulmasına karar verildiği, bu nedenle hüküm tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün yokluğunda karar verildiği,

hükümlüye ceza infaz kurumu aracılığı ile 13.11.2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği "okunup anlatılmak suretiyle" ibaresini içermemesi sebebiyle usulsüz kabul edilebilir ise de Uyap sisteminden temin edilen kayıtlar uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 21.11.2013 tarihinde kesinleştiği, 04.12.2013 tarihinde infaz edilmeye başlandığı,

yine hükümlünün İlk Derece Mahkemesine sunduğu 29.05.2018 tarihli talep dilekçesine istinaden gerekçeli karar, kesinleşme şerhleri ve gerekçeli kararın tebliğ edilmesi müzekkeresinin ceza infaz kurumu aracılığı ile hükümlüye 11.06.2018 tarihinde 5271 sayılı Kanun'un 35 ve devamı maddeleri uyarınca "okunup anlatılmak suretiyle" tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, bu haliyle hükümlünün hakkında verilen karardan haberdar olduğu,

hüküm ve infaza başlama tarihlerinden itibaren takriben 9 yıl geçtikten sonra hakkın kötüye kullanılması niteliğinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 23.03.20 23... .05.2023 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu,