Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2746 K.2025/5358)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2016/440 Esas, 2016/1148 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/12455 Esas, 2020/16005 Karar sayılı ilâmı ile özetle; dosyada mevcut 28.11.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağından da olay günü gelen ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin olay yerinde mağdur ...'ın yüzünde, vücudunun muhtelif yerlerinde kan olduğunun, sanık ...'un ise pantolon ve gömleğinin yırtık olduğunun, mağdur ve sanığı kendi aralarında tartışmakta iken gördüklerinin, olay yerinde üçüncü başka bir şahsın bulunmadığının tutanağa geçirildiği,

sanığın olayın hemen sonrasında kollukta alınan ifadesinde mağdura vurduğunu kabul ettiği, mağdurun olaydan 6 gün sonra alınan kollukta alınan ifadesinde olayın oluş şekline ilişkin hayatın olağan akışına uygun olmayan beyanlarda bulunduğu, mağdur ve sanığın mahkeme huzurunda verdikleri beyanlarda mevcut delillere göre maddi gerçekle uyuşmayan beyanlarda bulundukları, olay tutanağı, adli raporlar, sanığın aşamalarda verdiği ikrar içeren savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mağduru kasten yaraladığı sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

mağdur hakkında Manavgat Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 07.12.2015 tarihli adli raporların hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmalarının özellikle ... tehlike geçirmesine neden olup olmadığı, vücudunda kemik kırığı meydana gelip gelmediği, gelmiş ise kemik kırığının ... fonksiyonları kaçıncı dereceden etkilediği, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı,

basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Manavgat

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2023/1435 Esas, 2024/1636 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirimesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, atılı suçun zamanaşımına uğradığına, savunmasının alınmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/12455 Esas, 2020/16005 Karar sayılı ilâmı ile Mahkeme tarafından verilen hükmün sanık aleyhine bozulmuş olması karşısında, sanığa aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR