Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2763 K.2025/7046)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/427 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2016/13822 Esas, 2017/11142 Karar sayılı ilâmı ile özetle; mağdurun akıl hastalığı sebebiyle kendisine 5271 sayılı Kanun'un 234/2. maddesi uyarınca zorunlu vekil tayin edilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi, sanığın tüm aşamalarda yüklenen suçlamayı kabul etmediği ve akıl hastalığı bulunduğu anlaşılan mağdur ağabeyinin de duruşmada iddiasından vazgeçmiş bulunması karşısında, 21.03.2012 tarihli tutanağı düzenleyen ve ifadelerine başvurulmayan görevli polis memurları ..., ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, bu yönden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, kabule göre, kardeşi olan mağduru, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6/1-f-3 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile yaralayan sanık hakkında birden fazla nitelikli hal ihlal etmesi sebebiyle aynı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın tayin edilmesi gerekirken, asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, sanığın,

mağdur kardeşini bıçakla yaralaması sebebiyle aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, uygulama maddesi olarak 86/3-a maddesinin gösterilmemesi, sanığın, tartışma sırasında mağdurun kendisine ve aile fertlerine küfürler ettiğini, üzerine bardak fırlattığını savunmasına ve bu savunmanın bir kısım görgü tanıklarının beyanlarıyla doğrulanmış bulunmasına göre, kavganın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre, sanık lehine aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

aynı Kanun'un 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına, kazanılmış hakkın dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2017/952 Esas, 2019/517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/1532 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 30.05.2021 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; uyuşturucu kullandığına, uyuşturucunun etkisi ile suçu işlediğine, pişman olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanık ile mağdur abisi arasında çıkan tartışma sırasında mağdurun sanığa ve aile fertlerine küfürler etmesi ve sanığa bardak fırlatması üzerine sanığın bıçakla mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında 1/4'ten 3/4'e kadar indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından iradi olarak ve kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Şanlıurfa