Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2776 K.2025/6516

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/509 Esas, 2014/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62... . maddeleri uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/164 Esas, 2015/258 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın Cumhuriyet savcısı(lehe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/9043 Esas, 2019/1042 Karar sayılı ilâmıyla; "sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar olunduğu ancak ihbara konu ilamdaki suçun denetim süresi içinde işlenmediği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği" nedeniyle bozulması üzerine Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/111 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 3. Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2024 tarihli ve 2024/289 Esas, 2024/264 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62... . maddeleri uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, suçu işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükmün yeterli gerekçeyi ihtiva ettiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının, düzeltilen husus dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma ilâmı öncesi sanık hakkında hükmün açıklanması suretiyle hükmolunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrildiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu durumun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hak ihlali nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2024 tarihli ve 2024/289 Esas, 2024/264 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hükmün sadece lehe temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan sanığın cezasının 6.600,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,