Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2842 K.2026/2158)

Katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz istemleri yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2023/218 Esas, 2024/321 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.01.2025 tarihli ve 2025/5 Esas, 2025/351 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303/1 ve 280/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek (sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ve sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, emanet eşyanın iadesi suretiyle) esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanık ... yönünden beraat kararının hatalı olduğuna, sanık ... yönünden eksik ceza tayinine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen.

“Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında,

5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendisine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile İlk Derece Mahkemesince takdir edilen vekalet ücretinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle düzetilerek esastan ret yönünde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. B.

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden. 1. Hükme esas alınan katılan ait 07.03.2023 tarihli ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesinin raporuna göre, katılanın kafatasında, burnunda, bel omurlarında kırık, sağ bacakta ağrı tespit edildiği ve duyularından ya da organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi açısından olay tarihinden 18 ay sonra değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi, yine aynı hastanenin 16.08.2024 tarihli raporunda, katılanın fleksiyon- ekstensiyon hareketlerinin kısıtlı olduğunun belirtilmesi karşısında, Dava dosyasında bulunan ve sanığın tedavi gördüğü hastaneden temin edilerek tüm tedavi evrakları birlikte katılanın Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak; a.

Katılanın yüzünden de yaralanması karşısında yüzünde sabit izi olup olmadığı, b.

Yaralanma/yaralanmalarının duyularından ya da organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı, c. Katılanda meydan gelen her bir yaralanma yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddeleri uyarınca rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik ve yetersiz adli raporun hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması, rapor sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinde belirtilen ceza miktarının belirlenmesi gerektiğini gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda,

hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık ... lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık ... hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, 3. Kabule göre de.

Yine sanık ... hakkında "adli sicil kaydı, geçmişi ve suçtan duyduğu pişmanlığı" gerekçe 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinde belirtilen takdiri indirim hükümleri uygulanmış ise de. 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesindeki takdiri indirim maddesinin amacı verilen cezayı gerek olaya ve gerekse suçluya uydurarak daha adil ve daha insaflı bir sonuca varılabilmesi amacıyla hakime bir özgürlük alanı oluşturmaktır.

Yasada "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları, yargılama sürecindeki davranışları" örnek olarak sayılmış olup bunlar sınırlı değildir. Varsa başka sebeplere de dayanılarak takdiri indirim uygulanabileceği gibi uygulanmayadabilir. Ancak her iki halde de hakim tarafından mutlaka gerekçe yazılmalı ve bu gerekçe dosya kapsamı ile uyumlu olmalıdır.

Yargıtay tarafından yapılan temyiz incelenmesinde diğer hususların yanında 62. maddenin uygulanmasının isabetli olup olmadığı hususunda denetim yapabileceği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

Somut olaya bakıldığında sanığın yargılama sürecinde tutanaklara yansıyan olumlu bir söz veya davranışının tespit edilemediği, adli sicil kaydında benzer nitelikte yaralama ve silahla tehdit suçundan kesinleşmiş ilamların bulunduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde yargılamanın bütününde olumlu bir hal ve davranışı olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden: Sanık ... müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 04.09.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden: Gerekçe bölümünün (A-2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.01.2025 tarihli ve 2025/5 Esas ve 2025/351 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi kararından vekalet ücreti ile ilgili kısımlarının çıkartılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C.

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede: Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi