Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2844 K.2025/5373)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 16.04.2024 tarihli ve 2022/14845 Esas, 2024/2525 Karar sayılı kararı ile, sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, sanıklar ..., ... ve ...'in iştirak derecelerinin tayininde denetime elverişli gerekçe ile tayin edilmesi gerektiği, kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca belirlenen ceza miktarları belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/221 Esas, 2024/443 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına, b.

Sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 39/2-c, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanıklar ..., ... ve ...'ın fail sıfatıyla suça iştirak ettiklerine, 2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklara cezaların yetersiz tayin edildiğine, sanıklar ..., ... ve ...'ın fail sıfatıyla suça iştirak ettiklerine,

3. Sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz istemi özetle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ...'ın fail sıfatıyla sanıklar ..., ... ve ...'ın yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanıklara yönelik haksız söz veya davranış bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/221 Esas, 2024/443 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Silivri