Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2867 K.2025/7048)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararının, lehe ve aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/14783 Esas, 2020/11301 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 17.04.2014 tarihli adli raporda; “sağ gluteal bölgede 1/2’den ve 1/3 üst kısımdan 3 cm lik kesici delici alet yaralanmasının olduğu ve yara derinliğinin 10 cm ölçülmesi nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı” tespiti yapılmasına karşısında,

sanığın temel cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen veya kesinleşen suçlar bakımından uygulanabileceği,

sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 17.02.2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanan sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle şartları oluşmadığı şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Osmaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 23.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2024/395 Esas, 2025/18 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 15.01.2024 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın lehine olan beyanların ve delillerin dikkate alınmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçun unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık lehine meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluşmayıp asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümleri dışında sanığın lehine uygulanabilecek başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Osmaniye