KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/2872 E., 2025/7405 K.
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/625 E., 2025/444 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
411 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2022 tarihli ve 2017/947 Esas, 2022/1230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin 05.02.2025 tarihli ve 2024/625 Esas, 2025/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede.
Mağdur hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan 31.12.2013 tarihli Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporunun yetersiz ve hüküm kurmaya elverişsiz olması karşısında; mağdurun 16.03.2022 tarihinde vefat ettiği göz önünde bulundurularak mağdura ait filmografi ve tüm tedavi evrakları hastaneden getirtilerek Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilmek suretiyle yaralanmasının 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütleri kapsayacak ve yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı kesin raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri "eksik inceleme" nedeniyle yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin 05.02.2025 tarihli ve 2024/625 Esas, 2025/444 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Diyarbakır
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Kasten yaralama suçundan (86/1, 86/3-e, 87/1-d) 6 yıl alan sanık hakkında, mağdurun yaralanma niteliği yetersiz hastane raporuna dayandırılmış; mağdur sonradan (16.03.2022) vefat etmiştir. Filmografi ve tedavi evrakı Adli Tıp'a gönderilerek ayrıntılı rapor alınmamıştır.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Yaralanmanın niteliği (5237 s.K 86 ve 87. madde ölçütleri) duraksamaya yer vermeyecek biçimde ayrıntılı Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlenmelidir; yetersiz ve hüküm kurmaya elverişsiz hastane raporuna dayanılarak ceza tayin edilemez.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: bozma
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Yaralama nitelendirmesinde hastane raporu yetersizse Adli Tıp Kurumundan ayrıntılı kesin rapor isteyin; mağdur vefat etmiş olsa da tüm tedavi evrakı ve filmler üzerinden değerlendirme yapılabilir, eksik inceleme bozma sebebidir.