Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2939 K.2025/7533)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2017 tarihli ve 2017/64 Esas, 2017/81 Karar sayılı kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/3739 Esas, 2019/945 Karar sayılı kararı ile, "eksik inceleme, eksik ceza tayini, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması" nedenleriyle bozulmasına, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir.

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2019/76 Esas, 2024/449 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; a) Mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezanın 6 yıl 14... gün hapis cezası üzerinden infazına, b) Mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1, 35/2, 29/1, 62/1,

53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, suç vasıflarının kasten yaralama olduğuna, zamanaşımı dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, lehe hükümlerin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi yerine 82/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suç aletinin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, isabet yerleri, mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların ağırlığı ile engel nedenin varlığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, mağdurlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yasal şartları oluşmadığından diğer lehe hükümlerin uygulanmadığı anlaşıldığından, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR