Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2988 K.2025/6277)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2018/67 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Afyonkarahisar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2018/67 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 09.03.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/618 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1- a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 tarihli 2023/6378 Esas, 2024/7120 Karar sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılmaksızın “netice cezayı artıracak şekilde” karar verilmesi nedeniyle kararın bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/3307 Esas, 2025/382 Karar sayılı kararı ile. 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve haksız tahrikin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/3307 Esas, 2025/382 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar