Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3012 K.2025/6047)

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2015 tarihli ve 2011/2 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararının, katılan vekili, sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/8770 Esas, 2018/4437 Karar sayılı ilâmı ile özetle; suça sürüklenen çocuk ...'un hükümden sonra verdiği dilekçede sanık ...'nın haksız yere ceza almasını vicdani olarak dayanamadığından itiraf dilekçesi verdiğini, olaya karışan ... olduğu halde sanık ...'nın adının olaya karıştırıldığını, yüzleştirme yapılmadığından bu durumun şimdiye kadar anlaşılmadığını beyan etmesi karşısında, adı geçenin beyanı doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak,

sonucuna göre sanık ...'nın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu, iddianamelerde sanığın ve suça sürüklenen çocukların üç farklı müştekiye karşı silahla basit kasten yaralama suçlarını işlediklerinin iddia edilmesine rağmen, sevk maddelerinin sanık ve suça sürüklenen çocuklar için üçer kez uygulanması yönünde açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,86/3-e maddelerinin üçer kez uygulanması ihtimaline binaen,

sanığa ve suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile haklarında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Besni

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2018/203 Esas, 2024/714 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı ve 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü,

suç tarihinden karar tarihine kadar 12 yıllık ve 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu, Mahkeme tarafından zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Besni