Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3020 K.2025/6654)

Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2022/1324 Esas, 2023/1719 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 18.12.2024 tarihli ve 2024/553 Esas, 2024/8630 Karar sayılı ilamı ile " sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 86/1. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde üst sınır olan 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2025/336 Esas, 2025/1203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3.e, 87/1-a, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, cezanın miktarına ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 27.06.2018 tarihli raporuna göre katılanın sağ uyluk distalinde anterolateral yüzünde sağ diz lateral ve anterior yüzünde 0,5 cm'lik kurşun giriş ve çıkış yarası, sağ femur şaft kırığı açık tip3 + patella kırığı mevcut olduğu, bu yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kemik kırığının katılanın hayat fonksiyonlarını Ağır (6.) derecede etkileyecek mahiyette bulunduğu, ayrıca Adli Tıp Kurumu

2. İhtisas kurulu tarafından düzenlenen 18.05.2021 tarihli raporuna göre yaralanmasının sağ alt ekstremitede fonksiyonel kısıtlılığına yol açtığı, tespit edilen fonksiyonel kısıtlılığının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 86/1. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde üst sınıra yakın 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin ceza miktarı yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli, 2025/336 Esas, 2025/1203 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi