Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/3015 E. , 2025/5182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/150 E., 2015/476 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararının hükümlü tarafınd
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/3015 E. , 2025/5182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/150 E., 2015/476 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 09.12.2024 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2025 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/476 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir. Hükümlünün, yokluğunda verilip 06.07.2015 tarihli savunmasında bildirdiği adresine çıkartılan ve 20.11.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ve 20. maddeleri uyarınca tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.12.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Hükümlü, 2015 tarihli kasten yaralama mahkumiyetini, yokluğunda verilip 2015'te usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 2024 tarihli dilekçeyle eski hale getirme ve temyiz talebiyle çok geç başvurmuştur. Mahkemenin verdiği ek karar hukuki değerden yoksun bulunmuştur.
Hukuki İlke: Eski hale getirme talebi hakkında karar verme yetkisi temyiz aşamasında Yargıtay dairesine aittir; mahkemenin bu konuda verdiği ek karar hukuki değerden yoksundur. Usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı bir haftalık yasal süre (CMUK 310/1) geçtikten çok sonra yapılan temyiz süresinde sayılmaz ve re'sen temyize tabi değilse reddedilir.
Uygulama Sonucu: Eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi
Dava Strateji Notu: Yıllar sonra yapılan temyiz başvurularında tebligatın usulüne uygunluğu (Tebligat Kanunu 16/20) sürenin başlangıcını belirliyor; eski hale getirme kararının merciini (temyizde Yargıtay) karıştırmamak gerek, yerel mahkemenin verdiği ek karar geçersiz sayılıyor.