Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3102 K.2025/6580)

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemece verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından düşme kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy

29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/388 Karar sayılı kararı ile, 05.11.2023 tarihli ve 2011/584 Esas, 2013/613 Karar sayılı hükümlerin açıklamasına karar verilerek, sanık hakkında; a) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 25.12.2024 tarihli ve 2024/1542 Esas, 2024/3459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmelerine karar verilerek istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarının hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında verilen hükmün açıklamasının geri bırakılması kararları nedeniyle zamanaşımının 1 yıl 2 ay 3 gün durduğu, dava zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkemedeki 21.02.2012 tarihli savunma tarihi ile hükümlerin açıklanması tarihi arasında, zamanaşımının durduğu süre de düşüldükten sonra,

5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı, süresinin dolduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 25.12.2024 tarihli ve 2024/1542 Esas, 2024/3459 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy