Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3140 K.2025/6199

Hırsızlık suçundan Konya İnfaz Hâkimliğinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/4355 Esas, 2023/4356 Karar sayılı içtima kararı ile 12... ay 42 gün hapis cezasına hükümlü ... ..., bu cezasının infazı sırasında 17.05.2022-18.05.2022 tarihleri arasındaki 1 günlük gözaltı süresinin mahsup edilmesi talebinin kabulü ile bu sürenin cezasından mahsubuna dair Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 02.02.2024 tarihli ve 2023/4830 Esas, 2024/975 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Erzincan

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2024 tarihli ve 2024/272 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.04.2025 tarihli ve 94660652-105-34-9007-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve 2025/55556 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve 2025/55556 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Erzincan İnfaz Hâkimliğinin 02.02.2024 tarihli kararı ile hükümlünün beraat ettiği Konya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/273 Esas, 2022/384 Karar sayılı kararına konu dosyadan 17.05.2022-18.05.2022 tarihleri arasında gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin mahsup edilmesi talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13.12.2022 tarihli ve 2022/2-23165 sayılı müddetnameden anlaşılacağı üzere, anılan sürenin önceden mahsup edildiği cihetle, mükerrer mahsuba karar verildiğinin anlaşılması karşısında, itirazın bu sebeple kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 06.03.1940 tarihli ve 1940/5-68 sayılı kararına, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2006 tarihli, 2006/4-7 sayılı kararına göre; hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hallerin bir başka mahkumiyet kararında yer alan cezadan mahsup edilebilmesi için, mahsup istenen mahkumiyete ait suçun, tutuklu kalınan suçtan verilen hükmün kesinleşmesinden önce işlenmesi gerekmektedir.

3. Hükümlünün, 17.05.2022-18.05.2022 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı ve bu sürenin cezasından mahsup edilmesini istediği ancak bu sürenin daha önce hakkında kesinleşen ve infaza konu olan 11... ay 20 gün hapis cezasının infazı sırasında Cumhuriyet Savcılığı tarafından düzenlenen 13.12.2022 tarihli ve 2022/2-23165 sayılı müddetnamede, "18.04.2021-12.09.2022 tarihleri arasında kalan sürenin tutuklukta geçen süre olarak" dikkate alındığı ve infazı gereken süreden mahsubuna karar verildiği,

aynı süre ile ilgili mükerrer mahsup kararı verilemeyeceği gözetilerek itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR