Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3157 K.2025/6203

Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli için 06.02.2024 tarihinde saat 14:01'den itibaren 48 saat izinli sayılmasını müteakip, hükümlünün izin süresinin bitimi olan 08.02.2024 tarihinde saat 14:01 itibariyle kuruma dönmediğinden bahisle izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-l maddesi gereğince 1 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 16.02.2024 tarihli 2024/28 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Sivas

İnfaz Hâkimliğinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/914 Esas, 2024/935 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.05.2025 tarihli ve 94660652-105-58-25365-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2025 tarihli ve 2025/56966 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2025 tarihli ve 2025/56966 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5275 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, "Çocuk eğitimevlerine nakiller kurum görevlisinin nezaretinde yapılır. Açık ceza infaz kurumlarına nakiller ise kurum görevlisi olmaksızın yapılır.

Bu hâlde hükümlünün, aynı il sınırları içinde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde aynı gün içinde; farklı illerde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde ise kurum amirinin kırksekiz saati geçmeyecek şekilde belirleyeceği süre içinde, nakledildiği açık ceza infaz kurumuna giriş yapması gerekir.

Belirlenen sürelerde açık ceza infaz kurumuna giriş yapmayan hükümlüler hakkında 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki, Anılan Kanun'un 97/2. maddesinde yer alan, "İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır." şeklindeki, Aynı Kanun'un 44/2-l maddesinde yer alan, "Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:..

İzin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek." şeklindeki düzenlemeler ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/3479 Esas, 2024/4442 Karar sayılı ilamında yer alan, "...Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 22 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün seyahati sırasında Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunun yerini bulma konusunda aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanına itibar edilerek,

22 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi ve itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün Hendek Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz etmekte iken, Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli için 06.02.2024 tarihinde saat 14:01'den itibaren 48 saat süre ile nakil iznine gönderildiği, hükümlünün izin süresinin bitimi olan 08.02.2024 tarihinde saat 14:01 itibariyle kuruma dönmediği,

ancak aynı gün 22 dakika gecikme ile saat 14:23'de kuruma teslim olduğu hususlarının aynı tarihli tutanak ile tespit edildiği, hükümlünün savunmasında ve şikayet dilekçesinde özetle, nakil için Sivas iline sabah erken saatte geldiğini, ancak ailesinin bu ilde yaşaması sebebiyle ceza infaz kurumuna teslim olmadan önce aile evine gittiğini, kendisi cezaevinde iken abisinin vefat ettiğini ailesinden yeni öğrenmesi sebebiyle zaman mefhumunu kaybederek teslim olması gereken saati unuttuğunu, daha sonra teslim olmak için eniştesinin aracı ile giderken yolda aracın lastiğinin patladığını,

bu sebeple kuruma 22 dakika geç teslim olduğunu beyan ettiği, hükümlünün beyanlarına itibar edilerek 22 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, şikayetin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 22 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün seyahati sırasında aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanına itibar edilerek, 22 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi ve şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR