Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3348 K.2025/6979)

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.08.2022 tarihli ve 2021/1318 Esas, 2022/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/5448 Esas, 2023/6214 Karar sayılı ilâmıyla özetle; hükümlüye savunmasını bildirmesi için çıkarılan tebligatın usûlüne uygun yapılmadığı dikkate alınmadan yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2024/105 Esas, 2025/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezanın 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesi; "(3) Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir.

Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur.” şeklinde düzenlenmekle, sanık hakkında açılan kamu davasının basit yargılama usulüne göre yürütülüp verilen ilk kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle kanun yararına bozulması üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda.

5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesi gereği aynı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca yapılan indirimin korunması gerektiği dikkate alınmamış ise de; sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın ilk hükümdeki ceza miktarı üzerinden infazına karar verilmiş olmakla, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle uygulanan kanun maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi yerine aynı Kanun'un 307/5. maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hakta uygulanan Kanun maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2025 tarihli ve 2024/105 Esas, 2025/150 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "5271 sayılı CMK'nın 307/5" ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep