KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/3421 E., 2026/3141 K.
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/1590 E. 2025/325 K
- Suç
- Nitelikli kasten öldürme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
462 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2023/158 Esas, 2024/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d,f, 53, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/1590 Esas, 2025/325 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1 (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrik koşullarının oluştuğuna, eksik incelemeye ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın bulunmadığı,
meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair yapılan takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, uygulanacak başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır..
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/1590 Esas, 2025/325 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul
15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Aynı olayda iki sanık yargılanmış; bir sanık hakkında kasten yaralamadan doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezası, diğer sanık hakkında ise mala zarar vermeden (uyulan bozma sonrası) mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: 6217 sayılı Kanun'la 5320'ye eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup (1412 sK 317), temyizi mümkün değildir; diğer sanık yönünden uyulan bozma ve elverişli delillere göre hüküm onanır.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: para cezalı sanık yönünden temyiz isteminin reddi; diğer sanık yönünden onama
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Doğrudan hükmedilen 3.000 TL ve altı adli para cezaları kesindir, temyiz sonuç doğurmaz; müvekkil bu tür kesin hükümlerde gereksiz kanun yolu masrafından korunmalıdır.