Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3543 K.2025/8023)

Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır. 2.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümler yönünden.

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2015 tarihli ve 2014/20 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından açılan davalarda 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine, b.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan açılan davada 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine, c.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Hükümlerin sanık ... ve katılan sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/13217 Esas, 2019/19396 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği, sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçunda savunma hakkının kısıtlanması ve eksik inceleme" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2020/10 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararı ile; a.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri gereği 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı kanun'un 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetin usul ve saya aykırı olduğuna, sanığın suça katılmadığına, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; mahkumiyet kararlarını temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemleri ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, sanık ... hakkında sonuç ceza miktarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hüküm yönünden.

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümler yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana