Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3562 K.2025/7130)

İzmir

2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/61 Esas, 2024/49 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/1-2, 29/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezanın infazının 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2024/2987 Esas, 2024/4494 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğuna, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Urla Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sevk maddeleri olarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 31/3, 56, 29. maddeleri gösterilmek suretiyle Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesi bozması sonrasında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimaline karşın uygulanması muhtemel kanun maddeleri belirtilmeksizin görevsizlik kararı verildiği, bu görevsizlik kararı sonrasında İzmir

17. Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 31/3. maddeleri uyarınca yargılama yapılmak üzere görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararları sonrasında İzmir

2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35, 31/3. maddelerinden suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yönelik esas hakkındaki mütalaaya karşı savunmasının alındığı, ancak Anayasa Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli, 32511 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 22.02.2024 tarihli, 2023/163 Esas ve 2024/57 Karar sayılı kararına konu, 5271 sayılı Kanun'un “Suçun niteliğinin değişmesi” başlıklı 226. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, “Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır.

Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır.” hükmünün iptal edilmesi ve iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlanmasından 9 ay sonra yürürlüğe gireceğinini kararlaştırılması ve söz konusu kuralın Anayasaya aykırılığının bu şekilde tespit edilmesi karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurularak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri "savunma hakkının kısıtlanması" yönünden yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2024/2987 Esas, 2024/4494 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir