Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3577 K.2025/7068)

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 01.10.2024 tarihli ve 2024/893 Esas, 2024/6136 Karar sayılı kararı ile özetle, suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilerek suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülmesi gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2024/2498 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 3-e, 87/1-d, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, cezanın yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim oranının derecesine, cezanın fazla tayin edildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuğun katılana demir sopayla bir kez vurduğu, engel bir durum olmamasına rağmen eyleme kendiliğinden son verdiği,

katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği nazara alındığında kastının öldürmeye yönelik olduğu hususunun şüpheli kaldığı anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğine göre asgari oranda haksız tahrik indirim oranı belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2024/2498 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararında katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gölbaşı (Ankara)